... گذشتند!و انصافا خوب گذشتند!

براي بارنخست دقايق دست طلب ياري ام را پاسخ دادند.دقايقي كه به يك عمر مي ارزيدند.

دقايقي كه به من گفتند،حرف هايي كه بايد مي گفتند.

حرف هايي كه به من نشان دادند،حقايقي كه بايد نشان مي دادند.

حقايقي كه ...

عوض كردند مسيري را  كه اميد به عوض شدن آن نبود.

دقايقي كه...

لايق آنها نبودم!

چقدر سريع سپري شد آن تلاقي نگاه ها!

آن شرم هاي زيبا!

آن  خنده هاي دلنشين جاودان !

مي گويند شجاعت خصلتي است نيكو...من نيكو مي خواهم!

من آن دقايق براي بارديگر از تو مي طلبم!...

ميشنوي خدا؟

كاش ميشد همه چيز را از پدر بخواهيم تا تا برايمان تهيه كند!!

بشر مدتی است تمام شده! 

لباس چيز خوبي است...مي داني كه؟

در عجبم كه چرا ((خياط ازل)) (عبارت داخل گيومه از من نيست)گاهي ،ناشي گري به خرج داده!

گاهي گشاد!گاهي تنگ و چسبان!

بندرت جامگان اندازه اند!

سكوت را دوست دارم از آن جهت كه آزارم مي دهد...

درست عكس تو خدا كه ما را از آن جهت كه دوست مي داري مي آزاري.

به اين فكر مي كردم كه اگر بسامد افكارمان در گستره بسامد شنواييمان بود...

 موبايلت  خواهم شد تا در همه لحظات همچون همراه اول همراهت باشم...

...خواهي تو اگر جونم!

زخم هايش هنوز نخشكيده اند.خونش هنوز داغ است.

هنوز بالا و پايين رفتن قفسه سينه اش نويد حيات مي دهد.

هنوز دست هايش مشت شده اند...

مشت شده از خشمي كه سالها رهايش نكرد وهيچ گاه با شدت فشار هايي كه بر مشتش وارد مي ساخت از شدت آن كاسته نشد.

صورتش گلگون است و هنوز آثار سيلي هاي متعدد بر روي آن  خود را به نمايش مي گذارند.

سيلي هايي كه نه براي حفظ آبرو از خود مي خورد،بلكه براي نجات كسي كه آن سيلي هارا به او زده بود،از ...

از ...

...كفه ترازو به سمت نگقتن آن است...

؟! ؟! ؟!

دو نقطه دي.

او سيلي ها را از كسي خورده بود كه اكنون بالاي سرش نشسته است و به شاهكار خود مي نگرد.

از كسي خورده بود كه اكنون غنچه عميقي راك ه با چاقو در شكم او نقاشي كرده بود ،نظاره مي كرد...

او سيلي ها را از قاتل خود خورده بود.

زيرا ديگر قفسه سينه اش بالا و پايين نمي رفت.

زيرا پس از گذشت ساليان دراز مشتش وا شده بود...

قاتل مشت او را باز كرد و نام خود را خالكوبي شده بر كف دست بي جان او مشاهده كرد...

سپس بدون آنكه قطره اشكي از چشمان پر كينه اش سرازير شود،بر خاست و وجدانش را غرقه در خون، بر روي كف آسفالت رها كرد...

و رفت...

... رهايم كن.تنهايم بگذار.بگذار در نبودت نفسي تازه كنم.بگذار زندگي چند ساله ام بي تو سپري شود.حتي براي لحظه اي!

حتي به اندازه شكستن دلي پس از گفتن نه!حتي به اندازه برخورد گلوله اي در قلب انسان پس ار شليك!...

از تو بيزارم!

بيزارم چون خوارم ساخته اي! بيزارم چون با زنجير طويلت بر دهانم افسار بسته اي! بيزارم چون نمي خواهم تا به لحظه كاشته شدنم در خاك ، بر دهان وجدانم چسب ببندم!

گريزانم از تو،چون از تو گريزي نيست!

اي يخچال صداقت! اي قيچي روبان يكرنگي! اي نيزه فرو رفته در قلب سادگي!

اي نفاق!!!